Elektrische terreinfietsen
De elektrische terreinfiets is gebouwd voor onverharde ondergrond, voor oneffenheden en voor steilere afdalingen, niet om over asfalt te forenzen. Op een helling zijn de gewichtsverdeling en de grip van de band doorslaggevender dan het motorvermogen. In de Europese Unie geldt alleen een machine tot 250 W en 25 km/h als fiets, sterkere horen buiten de openbare weg. Een helm met de markering EN 1078 wordt getest op een klap bij ongeveer 20 km/h, voor snellere machines zoek je de norm NTA 8776.
Elektrische terreinfietsen
De elektrische terreinfiets helpt bij oneffenheden, op onverharde ondergrond en bij steilere afdalingen, dus daar waar een gewone fiets op het bospad al tekortschiet. Motor en accu leggen er tegenover een fiets zonder aandrijving tien tot vijftien kilo bij, en dat gewicht gedraagt zich in het terrein anders dan op vlak terrein. De afdaling met een zwaardere fiets verloopt rustiger, maar hem stoppen en over een hindernis tillen kost merkbaar meer kracht. Voordat je de steile helling in gaat, rijd een zachtere route en zoek uit hoe de fiets in de bocht en bij het remmen reageert.
Bij het rijden op een helling gaat het gewicht naar achteren, anders wordt het voorwiel belast en slaat de machine over de kop. Houd in de afdaling je hielen laag, je ellebogen van je lijf af en rem met beide remmen tegelijk, want de voorrem alleen loopt op losse ondergrond uit op een val. In de steile klim helpt juist naar voren schuiven, zodat het voorwiel niet omhoog komt, ook al verliest het achterwiel daarbij wat grip. Een motor in de achternaaf verhoogt de onafgeveerde massa, dus de achterkant stuitert op wortels meer dan bij een fiets zonder motor.
Grip op onverharde ondergrond is doorslaggevender dan vermogen, want een doorslippend wiel trekt nergens heen. Lagere bandenspanning verbreedt het contactvlak en geeft grip, maar onder de waarde in de bandflank loopt de band in de bocht van de velg af. Een geblokkeerd wiel laat zich niet sturen, dus op grind en natte wortels rem je met tussenpozen en eerder dan het nodig lijkt. De motorondersteuning kan het achterwiel in een losse klim leeg laten doordraaien, daarom geef je bergop gelijkmatig bij en niet met een ruk.
In de Europese Unie geldt alleen een machine tot 250 W en 25 km/h als fiets, waarbij de motor alleen bij het trappen helpt. Sterkere machines horen niet op de openbare weg en niet op het fietspad, ook al leidt het terrein precies daarheen waar je met ze naartoe zou willen. De toegang tot bos, tot veldwegen en tot beschermde gebieden regelen de voorschriften per land en de toestemming van de grondeigenaar, niet het feit dat de fiets het terrein aankan. Doorslaggevend is het continue nominale vermogen op het motorplaatje, niet wat er in de advertentie staat.
Helm en bescherming zijn in het terrein niet optioneel, want een val van een steile helling heeft een andere energie dan een val op straat. De gewone fietshelm draagt de markering EN 1078 en wordt getest op een klap bij ongeveer 20 km/h, terwijl de norm NTA 8776 bedoeld is voor snelle e-bikes tot 45 km/h, test op een klap bij ongeveer 25 km/h en een groter deel van het hoofd afdekt. Voor afdalingen komen daarnaast een integraalhelm, handschoenen en kniebeschermers van pas, want handen en knieën vangen het eerst op.