Tafelzagen en lintzagen
De tafelzaag maakt rechte langs- en afkortsneden in platen en latten, terwijl de lintzaag bochten, het doorzagen in de lengte en stalen profielen en buizen aankan. Bij de tafelzaag beslissen de zaagbreedte en het spouwmes, dat de zaagsnede open houdt en terugslag voorkomt. Bij de lintzaag is de snijsnelheid de sleutel, want hout loopt op zo'n achthonderd meter per minuut en metaal ongeveer tien keer langzamer. Voor staal wordt een bimetalen zaagband gebruikt, met de tandsteek gekozen naar de wanddikte.
Tafelzagen en lintzagen
Tafelzaag en lintzaag hebben gemeen dat de machine stilstaat en het werkstuk beweegt. De tafelzaag heeft het blad uit de plaat steken en maakt rechte langs- en afkortsneden in planken, platen en latten. De lintzaag heeft een eindeloze band die tussen twee wielen loopt, daarom kan ze bochten, het doorzagen in de lengte en stalen profielen en buizen aan. De draagbare uitvoeringen van beide machines passen in de auto en worden vaak zonder onderstel verkocht, dat er apart bij komt.
Bij de tafelzaag is de zaagbreedte het belangrijkst, dus de afstand tussen het blad en de parallelaanslag in de uiterste stand. Machines rond zestig centimeter delen een bouwplaat doormidden, kleinere draagbare modellen houden eerder op en zijn eerder iets voor latten. De tweede waarde is de zaagdiepte in een rechte hoek, die bij een blad van 210 mm rond de 65 mm uitkomt. Een toerental van rond vierduizend per minuut volstaat voor hout en kunststof, en voor metaal is een blad nodig dat juist voor dat materiaal bedoeld is.
Het meest voorkomende ongeval bij de tafelzaag komt door terugslag, wanneer de snede zich achter het blad sluit en de plank tegen de bediener aan vliegt. Daartegen staat het spouwmes, dat de zaagsnede open houdt en het blad ook bij het verstellen van de hoogte volgt. De bovenkap en de terugslagpallen laten zich afnemen, maar bij een gewone snede is er geen reden ze ernaast te leggen. De laatste centimeters wordt de plank altijd met een duwhout doorgeschoven, nooit met de hand naast het blad.
Bij de lintzaag beslist de snijsnelheid, want hout en metaal vragen volstrekt andere waarden. Hout verdraagt een band die op zo'n achthonderd meter per minuut loopt, zacht metaal komt op ongeveer honderd en rvs nog langzamer. Daarom hebben metaallintzagen een traploze regeling, terwijl houtlintzagen genoeg hebben aan twee standen. De doorlaathoogte geeft aan hoe dik materiaal onder de band past, bij draagbare metaalmachines meestal rond 125 mm.
Voor staal wordt een bimetalen zaagband gebruikt, omdat de zachte rug de buiging over de wielen verdraagt en de harde tanden het in staal volhouden. De tandsteek wordt naar de wanddikte gekozen, bij dunne buizen moeten minstens drie tanden grijpen, anders breekt er een tand uit. Het materiaal wordt door de bankschroef vastgehouden en de snede wordt zonder druk gevoerd, want de band bepaalt het tempo zelf en aandrukken sloopt hem alleen.